कणा
लाभो वेदनेला, विश्वत्वाचा खांब
मानव्याचा कोंब, वाढो आता!
भेटे त्याचे खेटे, आकांताच्या वाटी
अंधाराची मिठी सैल व्हावी !
डबाबंद दुःख, खुजे हे आकाश
नको परितोष, क्षुद्रत्वाचा!
देशी तर दे बा, 'सत्य' नारायणा
समस्तांचा कणा, ताठ राहो!
-प्रमोद अणेराव
No comments:
Post a Comment